جزوه نشانه شناسی
نشانهشناسی (سِمیوتیک) علم مطالعه نشانهها و نظامهای نشانهای است؛ این جزوه معمولاً در رشتههای علوم انسانی و زبانشناسی ارائه میشود. پایه نظری آن بر آثار سوسور و پیرس است. در بخش سوسوری، مفاهیمی چون دال و مدلول، خودسری نشانه زبانی، تفاوت «لانگ» و «پارول» و نقش نظام زبان در ساختاردهی به واقعیت اجتماعی توضیح داده میشود.
در سنت پیرسی، انواع نشانهها به سه گروه شمایلی (آیکون)، نمایهای (ایندکس) و نمادین (سمبل) تقسیم میشوند و روابط میان نشانه، موضوع و تفسیرکننده (اینترپرِتانت) بررسی میگردد. جزوه نشان میدهد چگونه متون ادبی، رسانهای، تصویری و حتی آیینها و رفتارهای اجتماعی را میتوان به صورت نظامهای نشانهای تحلیل کرد.
مفاهیمی چون رمزگان، گفتمان، بینامتنیت، دلالتهای آشکار و پنهان، و چندلایگی معنا مطرح میشود. همچنین مکاتب مختلف نشانهشناسی (ساختارگرای فرانسوی، مکتب تارتو، نشانهشناسی فرهنگی) و کاربرد آنها در نقد ادبی، تحلیل فیلم، تبلیغات و مطالعات فرهنگی معرفی میگردد. هدف، تقویت توان تحلیل انتقادی دانشجو در مواجهه با متنها و تصویرهای پیرامون است.
دیدگاهتان را بنویسید